Als gevolg van hersenletsel houden zij vaak gedurende de rest van hun leven ernstige klachten. De Hersenstichting steunt daarom de campagne Gebruik je kop, helm op die de stichting Consument en Veiligheid, KNWU en NFTU vandaag starten.

Verschijnselen die na een ongeval kunnen optreden zijn: sufheid (de patiënt is moeilijk te wekken), toename van hoofdpijn, herhaald braken, verwardheid. Dit kunnen symptomen zijn van een beschadiging van de hersenen. De patiënt zelf hoeft de sufheid of verwardheid niet altijd op te merken. Daarom is het belangrijk dat iemand de patiënt controleert. Na een val of klap op je hoofd kan je tot 24 uur later alsnog bijvoorbeeld een hersenbloeding krijgen of zelfs in coma te raken. In een ziekenhuis maakt men bij twijfel een scan om interne beschadiging van de hersenen uit te sluiten. Betrokkenen wordt aangeraden tegen de pijn alleen paracetamol in te nemen. Andere medicijnen – zoals aspirine – kunnen als bijwerking hebben dat het bloed minder gauw stolt. Hierdoor kan een bloeding extra lang doorgaan.

DVN meet met de vragenlijst of de zorg voor mensen met diabetes aansluit bij de richtlijnen die de zorgverleners en patiënten samen hebben afgesproken, samengevat in de Zorgstandaard. Wat betreft de zorg voor diabetes type 2 kan DVN de onderzoeksresultaten vergelijken met de resultaten van de Diabetes Zorgmonitor 2008. De totaalresultaten diabeteszorg worden tijdens het DVN-jubileumcongres van 5 november gepresenteerd.
De Diabetes Zorgmonitor is iets anders opgezet dan in 2008. Nieuw is bijvoorbeeld dat deze ook ingevuld kan worden door mensen met diabetes type 1. Verder krijgt iedereen die meedoet aan de enqu(ee)te een aantal adviezen, die gebaseerd zijn op de gegeven antwoorden. DVN gaat dit keer ook op zoek naar het verhaal achter de cijfers. Mensen die meedoen, wordt gevraagd of ze aanvullend geïnterviewd willen worden.
In 2008 is de Diabetes Zorgmonitor voor het eerst uitgevoerd, toen specifiek voor diabetes type 2. DVN was bezorgd over de resultaten. Maarten Ploeg, directeur DVN: “Uit de cijfers bleek dat de zorgstandaard op belangrijke momenten niet wordt uitgevoerd. Dat betekent dat onze achterban onnodig complicaties ontwikkelt. De kwaliteit van leven is hier in het geding.” Met de nieuwe vragenlijst wil DVN kijken of de situatie is verbeterd. DVN gebruikt de uitkomsten van dit onderzoek in onderhandelingen met betrokken partijen als zorgverleners en zorgverzekeraars omtrent verbetering van de zorg. Tegelijkertijd motiveert DVN de patiënt met de uitkomsten om mondig te zijn en te vragen om de zorg die daadwerkelijk nodig is.
Resultaten Zorgmonitor 2008
In 2008 was de Zorgmonitor alleen in te vullen door mensen met diabetes type 2. 34 procent van alle respondenten had geen zorgplan; het plan met alle behandeldoelen voor diabetes. Eén op de vier patiënten kende de eigen streefwaarde voor bloedglucose niet en 18 procent wist niet wat de HbA1c-waarde is (gemiddelde bloedglucosewaarden gedurende de laatste zes tot acht weken).
85 procent van de respondenten werd jaarlijks uitgebreider onderzocht, maar ogen, nieren, voeten, hart en vaten, bloedwaarden en spuitplaatsen werden niet altijd standaard onderzocht. Bovendien werd bij 55 procent van de patiënten het behandelplan niet aangepast, hoewel er bij onderzoeken al wel was aangetoond dat hun streefwaarden niet gehaald werden.

De hulp van mantelzorgers en zorgvrijwilligers biedt slechts tijdelijk een oplossing. Op langere termijn lopen zowel zorgvragers als mantelzorgers tegen grote problemen aan.
Dat zijn de eerste resultaten van de meldactie AWBZ die zeven landelijke cliëntenorganisaties dit voorjaar hebben gehouden. Aan deze meldactie, die de derde is in een reeks van vier, namen bijna 2300 mensen deel. De meerderheid had in 2009 te maken met een nieuwe indicatie voor de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ).  De helft van deze mensen geeft aan er met de nieuwe indicatie op achteruit te zijn gegaan. Dit leidt in 44% van de gevallen tot problemen.
Minder werken
De peiling laat zien dat mensen die door de nieuwe indicatie hulp tekort komen niet alleen aankloppen bij gemeente of huisarts, maar vooral ook hulp zoeken in eigen familie- en/of kennissenkring.  Dit heeft in 23% van de gevallen tot gevolg dat mantelzorgers minder moeten gaan werken, of zelfs zich genoodzaakt voelen  om te stoppen met werken. Ook gaan mensen zelf betalen voor de extra zorg die ze nodig vinden; dit gebeurt vooral bij gezinnen met een thuiswonend kind. Voor veel mensen zijn oplossingen slechts tijdelijk haalbaar, en niet voor de lange termijn; slechts één op de tien mensen kan de problemen voor langere tijd oplossen in eigen kring. Bij de meerderheid blijkt dat de inzet van mantelzorg veel extra belasting geeft in eigen kring, bijvoorbeeld door financiële krapte als de mantelzorger minder werkt, tekort aan aandacht voor de andere kinderen in het gezin en niet meer kunnen bijtanken op vakantie.
De problemen doen zich bijvoorbeeld voor bij mensen met dementie. Als met de nieuwe indicatie het recht vervalt op dagopvang voor enkele dagdelen in de week, blijkt de zorg thuis voor de partner moeilijk vol te houden. Er zijn veel voorbeelden van mantelzorgers die door de zorg voor een naaste overbelast raken. "Bij herindicatie is het tijdelijk verblijf gehalveerd zodat mijn echtgenote nu één keer per vier weken kan gaan logeren. Ik raak hierdoor overbelast want niemand in de omgeving kan de zorg tijdelijk overnemen. Door het  beroerte van mijn vrouw is de familie en vriendenkring namelijk drastisch verkleind."
Ondersteuning
In de huidige discussies over de toekomst van de langdurige zorg ligt de nadruk op besparingen. De aandacht voor de gevolgen van de bezuinigingen op de AWBZ die in 2009 werden ingevoerd zijn daardoor op de achtergrond geraakt. Uit de ervaringen die de samenwerkende cliëntenorganisaties monitoren van mensen die een beroep doen op de AWBZ blijkt het belang van aandacht voor de overbelasting van mantelzorgers. Voorzieningen om mantelzorgers goed te ondersteunen en voldoende mogelijkheden voor respijtzorg kunnen helpen om de overbelasting van de mantelzorger te voorkomen. Daarop moeten de mensen die aangewezen zijn op langdurige zorg en hun mantelzorgers kunnen rekenen.
Onderzoek
Sinds 2009 is het moeilijker om begeleiding te krijgen uit de AWBZ. Aangescherpte indicaties leiden ertoe dat veel mensen minder hulp krijgen.  Landelijke cliëntenorganisaties monitoren sinds 2009 de gevolgen van de veranderingen. Tot nu toe hebben in totaal ruim 6500 mensen informatie gegeven over de hulp die ze nodig hebben en de hulp die ze krijgen. Het onderzoek is gedaan onder cliënten die sinds 2009 te maken kregen met een nieuwe indicatie voor de AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten).

De filmpjes die op YouTube.com en alzheimer.nl te zien zijn, omvatten verschillende thema’s zoals ouderen in het verkeer, vergeetachtigheid of dementie, mantelzorg en de drie stadia van ziekte van Alzheimer. Tevens sluiten ze aan bij het bestaande informatiemateriaal van ISAO zoals folders en brochures, en spelen in op de veranderende wijze waarop mensen in steeds sterkere mate informatie tot zich nemen.

Het voorlichten over de ziekte van Alzheimer sluit aan bij de doelstellingen van de stichting. Behalve voorlichting steunt de non-profit organisatie wetenschappelijk onderzoek naar de oorzaken van en behandelingsmethoden voor de ziekte van Alzheimer en verwante vormen van dementie. Op dit moment financiert de stichting 21 onderzoeksprojecten met ruim 2 miljoen euro.

De zes filmpjes zijn zowel op YouTube.com als op alzheimer.nl te zien en duren tussen de twee en drie minuten. Na het kijken van een filmpje via alzheimer.nl bestaat de mogelijkheid om de gratis brochure die bij het onderwerp aansluit direct te bestellen. Met de filmpjes hoopt ISAO de bestaande doelgroep op een nieuwe manier aan te spreken en tevens een nieuwe doelgroep te informeren over de verstrekkende gevolgen van de ziekte van Alzheimer.

Geschreven door: (Redactie: Mantelzorg Sudwest Fryslan)

Wat er tot nu toe gebeurt is niet erg positief. Er wordt bezuinigd in de AWBZ, zodat de taken van de mantelzorger alleen maar zwaarder worden. Verdere bezuinigingen dreigen in de zorg en ook in de WMO, die door de gemeenten wordt uitgevoerd.
De regering wil dat de mensen meer voor elkaar gaan doen, zet de zorg met één pennestreek minstens 7 jaar terug, maar noemen het ‘vooruitgang’ met de leus “Welzijn Nieuwe Stijl”. Dat vinden ze van ‘maatschappelijk belang’.
Prachtig dat strooien met die leuzen, maar mantelzorgers doen al jaren niets anders dan onbaatzuchtig zorgverlenen.

De rek is eruit, het is schandalig om mantelzorgers door bezuinigingen nog zwaarder te belasten, met de gedachte in het achterhoofd: “Ze zorgen tòch wel”.
In Nederland schatten we het aantal mantelzorgers, die intensief en langdurig zorg verlenen op 2,6 miljoen. Deze mensen geven die zorg gratis.
Het kost de overheid niets. Als die mantelzorgers er mee zouden stoppen, dan is naar schatting rond de 6 miljard euro nodig om de zorg door professionals te laten doen. Dat noemen we de economische waarde van de mantelzorg.

Behalve dat de individuele belangen van de zieken en hun mantelzorgers goed behartigd moeten worden, speelt er bij mantelzorg dus een groot economisch belang. En vanzelfsprekend een maatschappelijk belang.
Dus goed beschouwd betekent dat, dat er niet bezuinigd moet worden, waardoor de mantelzorgers het zwaarder krijgen. Dat zou de zorg uiteindelijk alleen maar duurder maken.
Eigenlijk moet geïnvesteerd worden in optimale mantelzorgondersteuning en -organisatie!
Dat werkt kostenbesparend in de zorg!

Gaan de politieke partijen dat ook doen?
De belangenvereniging van mensen met een Persoonsgebonden budget (PGB) heet Per Saldo. Deze vereniging heeft op haar site een overzicht geplaatst. Op dat overzicht kan je zien welke ideeën de diverse politieke partijen hebben over PGB, AWBZ, indicatiestelling en nog meer. Zie:  http://www.pgb.nl/persaldo/verkiezingen/partijprogramma-39-s/?waxtrapp=mlaqpPsHcwOhcPjBCKJ.

De belangenvereniging van mantelzorgers en vrijwilligers in de zorg heet Mezzo. Op de site van Mezzo kan je overzichtelijk bekijken hoe de politieke partijen denken over mantelzorgers en zorgvrijwilligers. Zie:  http://www.mezzo.nl/stemwijzer_informele_zorg

145 deelnemers uit 18 verschillende landen kwamen bijeen om ideeën uit te wisselen voor het verwerken van medisch afval. Ziekenhuizen en andere zorginstellingen produceren samen jaarlijks tonnen medisch afval. Materiaal dat potentieel besmet is, zoals verband, naalden en anatomische resten, wordt ontsmet en/of verbrand. Tot voor kort was er weinig afstemming tussen verschillende Europese landen over het verpakken, vervoeren en uiteindelijk verwerken van medisch afval. Sprekers van onder meer de World Health Organisation, National Health Service uit Engeland en Waste Not Want Not (VS) belichtten een onderdeel van het verwerken van medisch afval. Tijdens de exhibitie werden nieuwe technieken gepresenteerd.

Uit discussies bleek dat er nog veel winst te behalen valt in het terugdringen van de medisch-afvalberg: alleen Nederland produceert al 10.000 ton medisch afval per jaar. Een deel van dit afval wordt onterecht aangemerkt potentieel besmet, waardoor zorginstellingen veel onnodige kosten maken en CO2-uitstoot veroorzaken. De deelnemers concludeerden onder meer dat een betere voorlichting van medisch personeel ervoor kan zorgen dat afval beter wordt gescheiden.

Ook komen nog te veel werkzame stoffen uit medicijnen in het afvalwater terecht. Dat heeft grofweg twee oorzaken: patiënten die meer medicatie voorgeschreven krijgen dan hun lichaam kan opnemen scheiden werkzame stoffen af via hun urine, maar ook worden medicijnen door patiënten nogal eens rechtstreeks weggespoeld. Een betere voorlichting helpt ook hier om de vervuiling van het rioolwater door medisch afval terug te dringen.

Tijdens de conferentie werd ook gediscussieerd over de ‘best practice’. Er bestaan, grofweg, twee methodes voor het verwerken van medisch afval: decontaminatie en verbranding. De meeste experts en deelnemers waren het erover eens dat deze twee methodes het beste naast elkaar kunnen blijven bestaan. Potentieel besmet afval wordt vaak onder extreem hoge temperatuur verbrand, voor overig afval volstaat vaak ontsmetten en vervolgens ‘gewoon’ verbranden.

Jaime Essed, voorzitter van het programmacomité EMWC:

“We zijn erg verheugd met het enthousiasme van de deelnemers en de uitkomsten van het evenement. De uitwisseling van ideeën heeft ervoor gezorgd dat landen hun eigen praktijken nog eens onder de loep nemen. Vaak wordt van oudsher gewerkt met verbranding, maar kan met steriliseren veel geld en CO2-uitstoot worden bespaard. Ook een betere educatie van medisch personeel kan ervoor zorgen dat de berg medisch afval veel kleiner wordt, door afval nog beter te scheiden en recyclen. Aan het enthousiasme van de deelnemers te zien, voldeed de EMWC aan een grote behoefte om nog veel meer kennis uit te wisselen.”

De organisatie wil dan ook een vervolg op de eerste EMWC gaan houden. Daarnaast lanceert Medwaste Institute, de organisatie van de conferentie, binnenkort een online platform voor het uitwisselen van kennis en ideeën.

Deze cijfers laten vermoeden dat er meer mensen diabetes hebben dan het tot nog toe gehanteerde cijfer van 600.000 dat gebaseerd was op de Diabetesatlas, een uitgave van de Internationale Diabetes Federatie.
De RIZIV-cijfers tonen aan dat in 2008 reeds meer dan 500.000 mensen met één of ander medicament werden behandeld voor hun diabetes. Er zijn echter ook nog patiënten die met dieet en lichaamsbeweging hun diabetes onder controle houden. Daarboven is er nog een groep waarbij de diagnose nog niet werd gesteld of genegeerd wordt, wat het vermoedelijke cijfer op een hoger niveau brengt.

De groei in de RIZIV-cijfers van de laatste 2 jaar laat vermoeden dat enerzijds de wereldwijde toename doortikt maar anderzijds ook dat er een snellere en betere detectie en opvolging gebeurt van diabetes, vooral in de eerste lijn.
Dit stemt de Vlaamse Diabetes Vereniging uitermate tevreden gezien snelle diagnose en striktere opvolging een betere behandeling garandeert. Die is nodig om de ernstige complicaties zoals hartfalen, blindheid, nierfalen, voetamputaties te vermijden.
De nieuwe cijfers en de daaruit voortvloeiende interpretatie belichten haarscherp het probleem dat er in België geen systematische manier is om het aantal mensen met diabetes correct in te schatten.

De Vlaamse Diabetes Vereniging ijvert reeds jaren voor overleg om dit gecoördineerd op te zetten en bestaande initiatieven zoals het BDR (Belgisch Diabetes Register), die voor de registratie van Type 1 diabetes reeds heel wat werk verrichtte, verder te ondersteunen.
Daarnaast wijst de Vlaamse Diabetes Vereniging op de noodzaak van voldoende en correcte informatie over de risicofactoren en de kenmerken van diabetes om snelle diagnose en tijdige, gepaste behandeling te promoten. Daarvoor zette zij reeds diverse succesvolle initiatieven op waaronder de gratis Diabetes Infolijn en vraagt zij substantiële ondersteuning voor deze werking.

“De lucht in Nederland is vies en ongezond voor je longen, en elke gemeente kan daar heel goed iets aan doen”, zegt Michael Rutgers, directeur van het Astma Fonds. Elk jaar sterven in Nederland vele duizenden mensen vroegtijdig aan de gevolgen van luchtvervuiling, en mensen met een longziekte lopen als eerste dat risico, met 1.000 sterfgevallen. “Dat is onacceptabel, vooral omdat we er wel degelijk iets aan kunnen doen. Waar de politieke wil is, is een weg”, zegt Rutgers.
Maatregelen
Met posters in Amsterdam (Nassaukade), Den Haag (Javastraat) en Arnhem (Presikhaaf) toont het Astma Fonds aan wat mensen elke dag inademen. “Op plekken in de stad waar je elke dag komt”, zegt Rutgers. Het Astma Fonds geeft op zijn website voorbeelden van effectieve maatregelen, waar de lokale politiek uit kan kiezen voor maatwerk dat past bij de lokale situatie.
“Gemeenten kunnen bijvoorbeeld fiets en openbaar vervoer stimuleren, wijken en straten slim indelen, nieuwbouw niet pal naast verkeersaders plannen.” Het Astma Fonds wil dat mensen niet ziek worden door vuile lucht. Rutgers wil dat gemeenten hun eigen verantwoordelijkheid nemen voor de volksgezondheid bij luchtvervuiling. Gemeente moeten aantonen dat ze maatregelen nemen die de lucht schoner maken, en dat de gezondheid van mensen er op vooruit gaat.
Debatten
In de discussie bij luchtvervuiling staan economie, regelgeving en mobiliteit veelal voorop.

“En al lang niet meer de gezondheid. Terwijl het daar toch allemaal om te doen is”, zegt Rutgers.

In de week voor de gemeenteraadsverkiezingen organiseert het Astma Fonds politieke debatten over lucht, in de steden waar ook de sticky posters hangen. In Amsterdam (22 februari), Den Haag (23 februari) en Arnhem (24 februari) gaan politici in debat over de luchtvervuiling in hun stad. In een panel zullen deskundigen en betrokkenen hun bijdrage leveren: namens longpatiënten, de lokale GGD en de wetenschap. Lokale knelpunten komen zeker aan de orde.