In het algemeen klassement kon leider Farrar niet meer echt bedreigd worden, maar voor Jos van Emden en Graeme Brown restten er nog wel respectievelijk de tweede en derde plek. Zeker met het volledige Rabo-podium in de proloog kan de Rabo-ploeg op een geslaagde Delta Profronde in Zeeland terugkijken.
Natuurlijk had ploegleider Erik Dekker graag de eindoverwinning gepakt, maar in de slotetappe bleek al snel dat deze zondag het verschil niet gemaakt kon worden. "We weten uit eerdere koersen dat dit parkoers een zware rit kan worden, met onder andere de kasseien. Maar vandaag zat het er niet in," gaf Dekker aan. "Er stond totaal geen wind. Ik zag een paar schoorstenen waar de rook gewoon kaarsrecht naar boven ging. En het overgrote deel van het peloton had er niet veel zin in om het een harde koers te laten maken. Op de kasseien was het wel nerveus, maar uiteindelijk brak het daar ook niet. Een massasprint was onafwendbaar. Met Brown heb je dan nog een ijzer in het vuur, maar voor het klassement werd het lastig."
Graeme Brown pakte voor de tweede dag op rij de derde plek. "We zaten er twee dagen dichtbij, maar de dagzege zat er niet in," liet Erik Dekker weten. "Aan de andere kant kun je het ook niet heel veel beter doen, als je kijkt hoeveel podiumplaatsen we hebben. Vijf in drie ritten, één dagzege en twee en drie in het eindklassement. Je kunt geen ijzer met handen breken, dus laten we hier ook tevreden op terugkijken."

Drie keer de wereldtitel winnen, dat is uniek. Ik ben blij met de samenwerking met Rucanor. Op hen zal ik nooit boos worden, samen bedrijven wij iedere dag topsport."

Boos op de skifederatie FIS
De afgelopen dagen kwam Nicolien kwam in het nieuws vanwege haar boosheid op de internationale skifederatie FIS. Tijdens het congres van de FIS is besloten dat deelnemers aan de parallelreuzenslalom en de parallelslalom niet meer in het strakke snelheidspak mogen racen, maar in een tweedelig snowboardpak. Een op z`n zachtst gezegd vreemde beslissing, die volgens Nicolien puur is ingegeven door de commercie: "Deze kleding verkoopt natuurlijk, dat is duidelijk. Het is alleen jammer dat aan de belangen van de sporters voorbij wordt gegaan. Het gaat hier toch echt om een snelheidssport." Rucanor verzorgde het design van het racepak waarin Nicolien haar gouden race voltooide en zal ook, mocht het tij niet te keren zijn, werken aan een snelle `tweedelige lijn` voor Nicolien.

Kopman Tom-Jelte Slagter eindigde op een goede negende plaats en sprinter Boy van Poppel werd twaalfde. De zeer zware Spaanse rittenkoers duurt acht dagen. In de laatste vier jaar werd de wedstrijd drie keer door een Raborenner gewonnen. In 2006 was Robert Gesink de beste, in 2007 Bauke Mollema en vorig jaar Tejay van Garderen.
“We hebben hier inderdaad een reputatie hoog te houden, dus ben ik al heel blij dat we in elk geval in de proloog direct goed scoren.” Toch heeft ploegleider Piet Kuys ook een beetje een dubbel gevoel. “Heel erg tevreden met de proloogoverwinning, maar nadeel is wel, dat we morgen met die trui rond rijden en iedereen weer naar ons gaat zitten kijken. Ten koste van alles verdedigen, gaan we in elk geval niet doen. Het wordt de komende dagen verschrikkelijk zwaar en deze ronde duurt nog een hele week.”
Keizer rijdt droog
Martijn Keizer had wel wat (afgedwongen) geluk in de proloog. Hij startte als een van de eerste renners en reed nog op een kurkdroog parkoers. Meteen na zijn finish begon het te regenen en dat hield niet meer op tot de laatste renner was gefinisht. Kuys: “Gisteren gaf de weersverwachting voor later op de dag regen aan. Martijn is onze beste tijdrijder hier. Hij heeft dit seizoen ook al de tijdrit in Bretagne gewonnen. Dus namen we de gok om hem helemaal vooraan te zetten. Dat heeft goed uitgepakt.”
De ploegleider zag vervolgens bijna de hele ploeg goed scoren. Zes van de zeven renners eindigden in de top25 van de proloog. “We worden hier door de organisatie gepresenteerd als een topploeg. Boy van Poppel staat levensgroot op de poster van de koers en als je het programmaboek openslaat, zie je dat de Raborenners zeker op eenderde van de foto`s staan. Ze zijn ook trots op Tejay van Garderen en diens tweede plaats in de Dauphiné. Hij rijdt weliswaar niet meer bij ons, maar vorig jaar wel toen hij hier won. Het is leuk, maar dan zijn we natuurlijk ook bijna verplicht iets te laten zien. Dat is nu gebeurd, dus die druk is van de ketel.”

gaven bestuurslid tophockey Ties Kruize en technische directeur Bert Bunnik aan vertrouwen te hebben in Paul van Ass.
Ties Kruize: “We zochten een ambitieuze vakman met een bewezen staat van dienst. Iemand op wie de term ’daadkrachtig coachend leider’ van toepassing is en die communicatief sterk is. Iemand die in staat is van gedragsstijl te wisselen en effectief te handelen in verschillende en wisselende situaties binnen en buiten het veld. Een trainer/coach die mensen weet te binden om tot een optimale prestatie te komen. En die een herkenbare, creatieve, attractieve en succesvolle speelstijl weet te ontwikkelen. Een stijl van willen winnen”.
Nederland 40
Van Ass is momenteel hoofdcoach bij HGC, met wie hij de finale heeft bereikt van de Rabo Hoofdklasse play-offs. Eerder was Van Ass bondscoach van Jong Oranje Heren, waarmee hij tijdens het WK in Singapore de finale behaalde. Dat gebeurde voor het laatst in 1985 in Vancouver. Sinds januari was Van Ass assistent bondscoach van het Nederlands elftal heren. Van Ass: “Fantastisch dat ik van mijn hobby mijn werk kan maken. Bondscoachschap is een disciplinair gebeuren, waarbij het herenhockey nu senioriteit nodig heeft.” Van Ass zal op korte termijn beginnen met zijn selectiebeleid Nederland 40. “Veertig hockeyers krijgen van mij te horen dat zij behoren tot het groep die kans maakt om het Nederlands elftal”.

Elia vond goal Robben de mooiste

Ook op de wal vallen er interessante dingen te beleven. Zo is er een display van een heuse Formula 1 boot en zijn er zo`n 20 andere boten te bekijken. De boten worden ter plaatse door middel van een kraan te water gelaten. De deelname van Powerboat Holland belooft, samen met de modelboot races en de hovercrafts rondvluchten voor de deur van de Boulevard een spectaculaire dag tijdens het evenement te vormen.
Voor het complete programma tijdens Aaltjesdagen, per tijdstip, per locatie en per onderdeel kijkt u op www.aaltjesdagen.nl

Dat resulteerde in een toptien-klassering van Tom Stamsnijder en vier man in de eerste 22 van het dagklassement. Na Stamsnijder werd Jos van Emden 14e, de zeer verrassende Mauricio Ardila 18e en revelatie Steven Kruijswijk 22e. De Zweed Gustav Larsson won de etappe en de eindzege van Ivan Basso kwam niet meer in gevaar.
De posities in het eindklassement van Bauke Mollema (12e), Ardila (15e) en Kruijswijk (18e) bleven in tact. Pieter Weening steeg nog een plekje naar de 24e plaats. Met de getoonde aanvalslust, vier man bij de eerste 24 in het eindklassement, de tweede plaats in het ploegenklassement en de eindoverwinning van Tom Stamsnijder in het tussensprintklassement kan de ploeg dan ook met opgeheven hoofd Italië verlaten.
Invallers geen verzwakking
Drie weken geleden begon de formatie in Amsterdam met meer vraagtekens dan zekerheden aan de Italiaanse ronde. Op het laatste moment viel kandidaat-ritwinnaar Oscar Freire af, terwijl een paar dagen eerder ook de beoogde wegkapitein Koos Moerenhout zich afmeldde. De invallers Tom Stamsnijder en Steven Kruijswijk bleken vervolgens geen verzwakking. Integendeel. Stamsnijder had met een beetje geluk in Middelburg roze kunnen grijpen en Kruijswijk groeide uit tot een van de revelaties van de hele ronde.
Zonder een echte kopman om voor te rijden, voelde de toch jonge ploeg zich als een vis in het water. Tot de grote bergen opdoemden, was de Raboformatie bij vrijwel alle ontsnappingen betrokken. Tom Stamsnijder en Rick Flens maakten de dienst uit in het klassement van de aanvalskilometers en beiden wisselden elkaar ook af aan de top van het tussensprintklassement.
Geen ritzege een gemis
Het enige wat er aan ontbrak, was een etappezege. Graeme Brown werd op de derde dag in Middelburg tweede in een gedenkwaardige etappe langs de Zeeuwse kust. Brown gaf toe, dat hij een inschattingsfout had gemaakt, waardoor een mogelijke ritzege nipt werd gemist. Tom Stamsnijder leek later kansrijk toen hij in een goede ontsnapping zat, maar een leegloper voorkwam dat hij zich nog kon opladen voor de finale. Steven Kruijswijk rook deze week aan winst, maar in een ontsnapping met de routiniers Hondo en Monier miste hij niet het elan en gogme, maar wel de ervaring.
In de laatste dagen bleek nog eens overduidelijk, dat enthousiasme en wilskracht in grote mate aanwezig waren in de ploeg. De klimmers bogen geen moment en vertoonden minder slijtage dan veel concurrenten. Zondag lieten Stamsnijder, Van Emden en Flens nog eens zien, dat ook zij er nog steeds waren. Dat zorgde er nog eens voor, dat de ploeg niet anoniem de laatste dag afsloot. De overwinning van Denis Menchov in 2009 werd niet benaderd, maar de oogst van 2010 mag er zijn. Jonge ontluikende talenten, een frisse en wilskrachtige eenheid, waarvoor ook de ploegleiders van dienst Nico Verhoeven, Erik Dekker en Frans Maassen lof verdienen.

De strijd om het roze ontbrandde al vroeg op de Mortirolo, een beestachtige klim van dertien kilometer lengte met een gemiddelde stijging van 10,5% en pieken tot 18%. De Rabomannen konden daar net niet volgen, maar het was opvallend, dat ze nooit weg werden gereden. Basso, Nibali en Scarponi losten de andere toppers, maar de Raborenners hielden kort achter de vooraan geloste rozetrui-drager David Arroyo goed stand. Mauricio Ardila haakte zelfs even aan bij de klassementsleider en leverde hem ook nog bijstand.

`Wachten op Bauke`
Niet ver achter Ardila reed de weer opvallende Steven Kruijswijk en op kleine afstand van hem bleef Bauke Mollema op karakter uitzicht houden op de subtop. Nico Verhoeven: “Of het aan zijn toestand van de afgelopen week lag, weet ik niet, maar Bauke was vandaag ietsjes minder dan de andere twee. Maar altijd nog goed genoeg om in de subtop stand te houden.” De ploegleider nam echter het zekere voor het onzekere en gaf Ardila en Kruijswijk vlak voor de top opdracht om op Mollema te wachten.

Samen met Samoilau, Pinotti en Kiserlovski doken de drie Rabo`s vervolgens beheerst in de linke afdaling van de Mortirolo. Ook wittetrui-drager Richie Porte kwam nog bij het zestal. Op de slotklim hielden ze het verlies met de toppers vooraan nog redelijk beperkt. Nico Verhoeven was buitengewoon content. “Zelfs nu de prijzen verdeeld worden, doen we nog mee om de knikkers. Okay, niet om het podium en een ritzege zat er vandaag helaas ook niet in. Maar ik ben wel zeer tevreden over de mannen.”

Ploegenklassement versterkt
Ardila (16e) en Kruijswijk (18e) nestelden zich naast Mollema (12e) in de top-20 van het klassement en Pieter Weening staat nu 23ste. De tweede plaats in het ploegenklassement werd ondanks de moeilijkheidsgraad van de dag weer versterkt. “Een paar dagen geleden werd er nogal lacherich gedaan over het ploegenklassement. Dat zou voor ons wel minder worden als de prijzen verdeeld gaan worden, hoorde en las ik hier en daar. Maar drie man bij de eerste 15 in zo`n etappe. Alleen Liquigas doet dat beter dan wij. Maar zij zijn hier met een topploeg en wij niet.”

Verhoeven kon ook lachen met Tom Stamsnijder. De leider in het tussensprintklassement hield zijn grootste belager voor die prijs, de Fransman Pineau, nauwlettend in de gaten. “Tom is niet uit zijn wiel geweest. Die Fransman werd er gek van. Morgen nog doorkomen en dan staat Stammie op het podium van de Giro. Een hele leuke beloning voor die jongen.”